این آهنگ را هی از زیر خاک بیرون میکشند با یک ورژن جدید و هرورژنش هم عالیست. تمام انرژی ام را با این آهنگ جمع کردم که یک کار مفید، برای امروز نوشتن، را انجام بدهم و بروم بیهوش بشوم تا صبح. روز دوم کاریست و به روزهای کاری عادت ندارم، چهار و نیم که میشود گردن و کمرم شدید درد می کند و دلم میخواهد بروم روی مبل مچاله بشوم و رنگ مانیتور را نبینم. باز خوبست که از خانه کار میکنم. هم تیمی های جدید مراحل شرافت را درنوردیده اند و یک هاله ی نور دور سرشان کم دارند از بس که مهربانند. زبان کمپانی انگلیسی ست و در جلسه ها احساس غربت نمیکنم. من درونگرا که هشت ماه تا یک و نیم سال طول میکشد با ملت راحت باشم به حرف آمده ام. از بس که حرف شنیده ام. جلسه معضل سیستم مدرن کاریست. خوشحالم. قسمت زیادی از خوشحالی ام به پول برمیگردد. پول یعنی ثبات و ثبات یعنی خیلی چیزها.
سقف انرژی ام همینقدر بود. یادم باشد از سباستین، استاد پیانو بنویسم. کلا امسال را با ملاقات آدمهای شریف شروع کردم.
