Wednesday, January 10, 2018

عنوان ميزنم سال نو منِ نو ،بالا مى آورم.

.

- یکی از بی سر و ته ترین پست ها. 
- هرچه سعى ميكنم فرهيخته و خاص بشوم و هيچ احساسى سر نو شدن سال نداشته باشم، چپه فير ميكند. نه تنها كه رزولوشن نوشتم، كادوى سال نو دادم و گرفتم و ريسه ى چراغ درخت كريسمس گرفتم.تصميم دارم سال بعد يا بعد از آن يا هروقت كه شد، درخت هم بگيرم. هفت سين و هفت ميوه هم جور كنم. بيست و يك روز ديگر تولدم است، چپه و راسته رزولشن نوشته ميكنم و از كرده ى خود دلشادم.
 سالهاى بچگى كه ايران بوديم و وضعيت مالى افتضاح بود، هيچ عيدى را عيد نمى گرفتيم. سر سال نو ميگفت ما كه ايرانى نيستيم نوروز داشته باشيم و سر عيدهاى قربان و فطر ميگفت اينجا ايران است، نميشود ما تنها تجليل كنيم. فقط سر عيد قربان هر سال حشر عمومى بالا ميزد كه چند خانواده ى عمه و خاله و ماما ( خدايى كه نيستى، براى نداشتن كاكا سپاسگزارم.) جمع شويم و گاو قربانى كنيم، بحث ميشد و قيمت ته و بالا ميشد هر كس از خاطرات آشناهايش ميگفت، در نهايت هم هركس گوسفندش را ميخريد و سر ميبريد. جالب اينكه هر سه عيد در ايران و افغانستان جشن گرفته ميشود. اين بود كه ما كم و بيش بى رسم بار آمديم. نوجوانى برگشته بوديم افغانستان و عاشق شور و حال دم عيد. هر سال با جديت خانه تميز ميكرديم و سفره مى انداختيم و لباس جور ميكرديم، براى خواهر برادرزاده ها عيدى ميداديم. از وقتى س عروسى كرد، محمد و ر كابل رفتند، ه را از خانه بيرون كرده بود و من مانده بودم و والدين گرام، ديگر حس عيد نبود. بعد از آلمان و عروسى هم، تنها عيد اول را به ذوق استفاده كردن از چينى ها خوش بودم. 
نميدانم كه خانواده دار ميشوم يا نه، يك صبح زودى بچه با لباس خواب و موهاى پريشان و روى نشسته مى آيد خودش را پرت كند سر من و پدر اولادا كه هنوز خوابيم و كادو طلب كند يا نه. فعلا براى خودم فاميل ميشوم و سنت ميسازم.

- در زمان رزولوشن سال نویم متوجه شدم چقدر اسب هستم. تنها موردی که نوشتنش وقت نگرفت همان دکتری و فزیک خواندن بود. ولی حیف نیست زندگی آدم یک بعدی باشد؟ اینهمه غم خوردم به خاطر اینکه دکترایم یک یا دو سال عقب می افتد، حتی از بیرون آمدنم پشیمان شدم در لحظاتی. زینب یادم آورد که کل زندگی یک کار نیست و اگر واقعا زندگیت در افغانستان را به خاطر دکتری رها کردی، واقعا احمقی. حالم بهتر شد. 
- بسته ی پستی که نمیدانم کجا شده. کاش در دو روز آینده به دستم برسد. 
- هر روز یک چیزی که بخاطرش خوشحالم و سپاسگذار، بنویسم. 

No comments:

Post a Comment